En bedankt!

Vorige week kwam de moeder van één van onze sponsorkinderen naar ons huis om iets te vragen. Ze beloofde die dag ook dat ze de week erop een echte Filippijnse native kip zou komen brengen als dank voor de sponsoring. Native kippen zijn volgens haar veel lekkerder dan de kippen die je op de markt kan kopen.

Vandaag kwam ze de kip brengen. Ze gaf me een plastic zakje met de kip en vertelde me welke gerechten ik er allemaal mee kon maken. Ondertussen keek ik naar het plastic zakje en zag dat de kip nog al zijn veren had. Je mag een gegeven paard natuurlijk niet in de bek kijken, maar had ze hem nou niet even kunnen schoonmaken? dacht ik bij mezelf. Hij voelde nog warm dus hij was wel vers. Het leek er zelfs op dat hij nog ademhaalde. Ik keek wat beter en ja hoor, die kip zijn borst ging echt op en neer. Ik ben natuurlijk een simpele stadsjongen, maar ik heb wel eens verhalen gehoord van kippen die nog uren zonder hoofd rondrennen. Toch vroeg ik aarzelend aan de moeder of hij nog leefde. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was vertelde ze me dat ik hem morgen wel op kan eten en dat hij alleen wat rijst hoeft. Tijdens dit verhaal haalde ze de kip uit de zak die daar volledig in vast gebonden zat en drukte de kip in mijn handen.

Een uur later ging ik de kip wat eten geven en opende de kist waar ik hem maar in gedaan had. De kip keek me aan en ik bedacht dat het toch wel leuk is om een kip in de tuin te hebben. Op dat moment springt de kip uit de kist en springt over ons tuinhek.  Na 5 minuten rennen door de wijk achter mijn kip aan zit hij nu toch weer veilig in de kist. Ik denk dat we toch geen kippen gaan houden.

One Comment on “En bedankt!

  1. Hallo Remco,
    Je mag de kip wel naar mij doorsturen. Ik heb weleens een kip onthoofd. Erg leuk om te doen!
    groeten,
    Johan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *